هویت این شهروند بلوچ، «عبدالکریم بون (محمدحسنی)»، فرزند عبدالصمد و اهل بخش پیشین از توابع شهرستان راسک عنوان شده است.

منابع اعلام کرده‌اند که باغداران منطقه به دلیل نوبت‌بندی آب و شرایط آبیاری، ناچارند در ساعات مختلف شبانه‌روز برای رسیدگی به باغ‌های خود در محدوده مرزی رفت‌وآمد کنند و عبدالکریم نیز در زمان بازگشت از باغ هدف تیراندازی قرار گرفته است.

منابع افزوده‌اند: پیکر عبدالکریم بون به سردخانه شهرستان راسک منتقل شده و خانواده وی برای انجام مراحل قانونی برای تحویل پیکر او اقدام کرده‌اند.

تا لحظه تنظیم این خبر، فرماندهی مرزبانی جمهوری اسلامی ایران و دیگر نهادهای مسئول هیچ‌گونه توضیح یا اطلاعیه رسمی درباره علت تیراندازی و کشته شدن این شهروند منتشر نکرده‌اند.

بر اساس مستندات گردآوری‌شده در سال ۲۰۲۵، تیراندازی مستقیم، یورش به منازل، انفجار مین و ضرب‌وجرح شهروندان توسط نیروهای نظامی و امنیتی دستکم ۱۷۳ نفر را در بلوچستان تحت تأثیر قرار داده است. از این تعداد، ۱۰۷ نفر جان خود را از دست داده و ۶۶ نفر مجروح شده‌اند که از میان کشته‌شدگان، ۳ زن و ۱ کودک حضور دارند و در میان مجروحان نیز ۱۶ زن و ۴ کودک ثبت شده‌اند.

هویت زندانی اعدام‌شده در شهرستان فردوس «اسحاق مُره‌ای»، فرزند صفر، متاهل و دارای پنج فرزند، ساکن روستای سنگر از توابع شهرستان سرخس و هویت زندانی اعدام‌شده در زندان تایباد «نادر آبیل»، حدوداً ۴۰ ساله، فرزند ظاهرخان، متأهل، دارای چهار دختر، ساکن مشهد و هر دو اهل سیستان و بلوچستان احراز شده‌اند.

به گفته منابع، اسحاق در سال ۱۳۹۹، در مسیر بیرجند و در حالی که به عنوان راننده تریلی فعالیت می‌کرد، بازداشت و در نهایت با اتهامات مرتبط با مواد مخدر از دادگاه انقلاب به اعدام محکوم شده است. خانواده وی توانسته‌اند قبل از اجرای حکم با او آخرین ملاقات را انجام دهند و حکم اعدام وی در ۵ مردادماه اجرا شده است.

همچنین، بر اساس این گزارش در زندان تایباد نیز حکم اعدام دستکم پنج زندانی، از جمله چند تبعه کشور افغانستان که از هویت آنها اطلاعی در دست نیست و یک شهروند بلوچ به اجرا درآمده و «نادر آبیل» روز یکشنبه ۴ مرداد ماه به همراه اتباع افغانستانی از زندان وکیل‌آباد مشهد به زندان تایباد منتقل شده و پس از انجام آخرین ملاقات با اعضای خانواده، حکم اعدام وی در ۷ مردادماه به اجرا درآمده است.

گفته می‌شود که نادر چند سال پیش در ارتباط با پرونده‌ای مرتبط با مواد مخدر بازداشت شده بود، اما پس از آنکه هم‌پرونده‌ای‌هایش اعدام شدند، از اتهامات منتسب به خود تبرئه و آزاد شده بود. با این حال، حدود یک سال پیش، در پی یورش نیروهای نظامی به منزلش، بار دیگر بازداشت و برای همان پرونده‌ای که پیش‌تر از آن تبرئه شده بود، مجدداً بازداشت و در نهایت حکم اعدام وی به اجرا درآمد.

به گفته منابع نزدیک به خانواده، هنگام یورش مأموران تنها همسر وی به همراه دو فرزندشان در منزل حضور داشتند. یکی از فرزندان که دارای معلولیت است، بر اثر شدت ترس ناشی از ورود خشونت‌آمیز مأموران دچار تشنج شده و فرزند دیگر خانواده نیز توسط مأموران مورد ضرب‌وشتم قرار گرفته است.

بر اساس این گزارش، مأموران پس از شکستن شیشه‌ها و ورود به منزل، تمامی بخش‌های خانه را مورد بازرسی قرار داده، وسایل را به‌هم ریخته و خساراتی به ساختمان و اموال خانواده وارد کرده‌اند. منابع می‌گویند با وجود بازرسی کامل منزل، مأموران موردی پیدا نکرده و پس از وارد کردن خسارت و برخورد خشونت‌آمیز، محل را ترک کرده‌اند.

تا لحظه تنظیم این گزارش، هیچ‌یک از نهادهای امنیتی یا قضایی درباره علت یورش به منزل این شهروند بلوچ، مبنای قانونی این اقدام یا اتهامات احتمالی علیه وی توضیحی ارائه نکرده‌اند.

ورود به منازل شهروندان بدون ارائه حکم قضایی و همراه با تخریب اموال و برخورد خشونت‌آمیز با اعضای خانواده، از جمله اقداماتی است که در سال‌های اخیر بارها در بلوچستان گزارش شده است. چنین اقداماتی علاوه بر خسارات مالی، پیامدهای جدی روحی و روانی برای خانواده‌ها، به‌ویژه زنان، کودکان و افراد دارای معلولیت، به همراه داشته و نگرانی‌ها درباره رعایت حقوق شهروندی و اصول قانونی در عملیات‌های امنیتی را افزایش داده است.

​ورود خشونت‌آمیز و بازداشت در برابر اعضای خانواده

​بر اساس گزارش‌های دریافتی، نیروهای امنیتی حدود ساعت ۴ بامداد با هجوم به منازل این شهروندان، آنان را در مقابل دیدگان اعضای خانواده، از جمله زنان و کودکان، مورد ضرب‌وشتم شدید قرار دادند. تمام بازداشت‌شدگان از کارگران و کسبه محلی هستند که در محدوده سه‌راه چاه‌احمد به مشاغلی همچون مکانیکی و جوشکاری اشتغال دارند.

​بازداشت این افراد بدون اعلام اتهام یا ارائه هرگونه برگه قضایی صورت گرفته است.

​هویت احراز‌شده بازداشت‌شدگان

​تاکنون هویت هفت تن از بازداشت‌شدگان به شرح زیر احراز شده است:

• ​حمید شه‌بخش (قنبرزهی) — فرزند شوکت
• ​کامران شه‌بخش (قنبرزهی) — فرزند شوکت
• ​حبیب شه‌بخش (قنبرزهی) — فرزند شوکت
• ​سعید شه‌بخش (قنبرزهی) — فرزند موسی
• ​اکبر شه‌بخش (قنبرزهی) — فرزند موسی
• ​ناصر شه‌بخش (قنبرزهی) — فرزند موسی
• ​محمد شه‌بخش (قنبرزهی) — فرزند نبی

توضیح: هشتمین فرد بازداشت‌شده نیز یکی دیگر از شهروندان بلوچ و فرزند «ناصر قنبرزهی» است که بررسی‌ها برای احراز کامل هویت وی همچنان ادامه دارد.

​تداوم بی‌خبری و نگرانی خانواده‌ها

​با گذشت ساعات متوالی از زمان بازداشت، خانواده‌های این شهروندان همچنان هیچ اطلاعی از محل نگهداری، وضعیت جسمانی و اتهامات مطروحه علیه آنان ندارند. پیگیری‌ها و مراجعات مکرر نزدیکان بازداشت‌شدگان به نهادهای امنیتی و قضایی تا این لحظه بی‌نتیجه مانده است.

​پیشینه عملیات و سابقه فشار بر این خانواده

​این یورش در راستای گزارش‌های پیشین حقوق بشری در ۱۷ تیرماه صورت گرفته است؛ گزارشی که از برگزاری یک جلسه امنیتی در ساختمان اطلاعات سپاه زاهدان برای برنامه‌ریزی یک عملیات نظامی در بخش‌های نازیل تفتان و نصرت‌آباد زاهدان (با اعزام نیروهای کمکی از اطلاعات سپاه زابل) خبر داده بود.

​این عملیات در حالی انجام می‌شود که پیشتر در تاریخ ۲۵ اسفندماه سال گذشته نیز «نعمت‌الله شه‌بخش (قنبرزهی)» — برادر سعید، اکبر و ناصر — در جریان یورش مشابه نیروهای امنیتی به همین روستا هدف تیراندازی قرار گرفت و جان باخت. با وجود اتهامات مطرح‌شده از سوی رسانه‌های حکومتی در آن زمان، خانواده وی هرگونه وابستگی او به گروه‌های مسلح را قویاً رد کرده بودند

منابع می‌گویند که شماری از این مهمات و قطعات سنگین در حیاط و داخل منازل مسکونی اطراف سقوط کرده و خسارات قابل توجهی به خانه‌های شهروندان وارد کرده‌اند. همچنین سقف برخی منازل بدلیل پرتاب شدن بتن‌های داخل پایگاه تخریب شده است.

بر اساس تصاویر دریافتی، شدت انفجارها به حدی بوده که قطعات بزرگ بتنی و مهمات موجود در انبار پایگاه به فاصله قابل توجهی پرتاب شده و سقف، دیوار و حیاط چندین منزل مسکونی را تخریب کرده است. همچنین در برخی منازل، گلوله‌ها و جعبه‌های حامل مهمات نیز مشاهده شده که پس از انفجار به خارج از پایگاه پرتاب شده‌اند.

تا لحظه تنظیم این گزارش، از تلفات جانی ناشی از این حادثه گزارشی منتشر نشده است، اما خسارات مالی وارده به منازل شهروندان گسترده توصیف شده و ساکنان مناطق اطراف با نگرانی از احتمال انفجار مهمات باقی‌مانده، خواستار پاکسازی فوری محل و تأمین امنیت منطقه شده‌اند.

قرار گرفتن مراکز و انبارهای نظامی در نزدیکی مناطق مسکونی، همواره جان و مال غیرنظامیان را در معرض خطر قرار داده است زیرا در شرایط درگیری و حملات نظامی، نخستین قربانیان این وضعیت، شهروندان عادی هستند که بدون هیچ نقشی در تنش‌های نظامی، امنیت و زندگی آنان با خطرات جدی مواجه می‌شود.

هویت این شهروند بلوچ، «خالد قادری»، حدودا ۲۹ ساله، فرزند مرادعلی و ساکن ایرانشهر توسط رسانک احراز شده است.

به گفته منابع این شهروند به‌عنوان نیروی کشیک در ساختمان هواشناسی در نزدیکی فرودگاه حضور داشته که پس از حملات هوایی ایالات متحده آمریکا جان خود را از دست داده است.

این حملات در شرایطی رخ داده که تنش‌های نظامی ایجاد شده توسط سپاه پاسداران میان جمهوری اسلامی ایران و ایالات متحده بار دیگر افزایش یافته و پیامدهای آن بیش از همه متوجه شهروندان مناطق جنوبی، به‌ویژه بلوچستان، شده است.

گزارش شش‌ماهه نخست سال ۲۰۲۶

مقدمه
حق حیات، بنیادی‌ترین حق هر انسان و یکی از حقوق غیرقابل سلب است که در اسناد بین‌المللی حقوق بشر، از جمله میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، مورد شناسایی و حمایت قرار گرفته است. بر اساس این استانداردها، استفاده از نیروی مرگبار توسط مأموران دولتی تنها در شرایط کاملاً استثنایی، بر پایه اصول ضرورت، تناسب و حفاظت از جان افراد مجاز است. هرگونه استفاده خودسرانه یا نامتناسب از زور که به مرگ یا جراحت افراد منجر شود، مستلزم تحقیق مستقل، شفاف و پاسخگویی عاملان آن است.

گروه حقوق بشر بلوچستان (BHRG) در راستای مستندسازی موارد نقض حقوق بشر در بلوچستان، وضعیت کشته و مجروح شدن شهروندان بلوچ در نتیجه اقدامات نیروهای نظامی و امنیتی جمهوری اسلامی ایران را در فاصله زمانی اول ژانویه تا ۳۰ ژوئن ۲۰۲۶ بررسی کرده است. این گزارش صرفاً مواردی را دربر می‌گیرد که در نتیجه تیراندازی نیروهای نظامی، استفاده از سلاح گرم علیه معترضان، حمله به منازل، تعقیب و گریز، ضرب و جرح و انفجار مین در مناطق مرزی به وقوع پیوسته‌اند.

اطلاعات این گزارش از طریق گفت‌وگو با خانواده‌های قربانیان، شاهدان عینی، منابع و بررسی گزارش‌های منتشرشده توسط رسانه‌های محلی گردآوری و تا حد امکان از طریق منابع مستقل راستی‌آزمایی شده است. با این حال، فضای امنیتی حاکم بر بلوچستان، نگرانی شاهدان و خانواده‌ها از پیامدهای امنیتی، محدودیت‌های ارتباطی و دشواری دسترسی به اطلاعات، همچنان از مهم‌ترین چالش‌های مستندسازی این موارد به شمار می‌روند.

مهم‌ترین یافته‌ها
بر اساس مستندات ثبت‌شده توسط گروه حقوق بشر بلوچستان، طی شش‌ماهه نخست سال ۲۰۲۶ دستکم ۱۲۳ شهروند بلوچ در نتیجه اقدامات نیروهای نظامی و امنیتی کشته یا مجروح شده‌اند. از این تعداد، ۹۵ نفر جان خود را از دست داده و ۲۸ نفر مجروح شده‌اند.

بررسی داده‌های ثبت‌شده نشان می‌دهد که تیراندازی مستقیم نیروهای نظامی و امنیتی همچنان اصلی‌ترین عامل مرگ و جراحت شهروندان بلوچ بوده است. در مجموع، ۹۲ نفر (شامل ۷۶ کشته و ۱۶ مجروح) در نتیجه استفاده از سلاح گرم توسط نیروهای نظامی و امنیتی قربانی شده‌اند. این موارد شامل تیراندازی به شهروندان در مسیرهای مواصلاتی، مناطق مسکونی و همچنین تیراندازی به معترضان در جریان اعتراضات ضدحکومتی است.

در کنار تیراندازی مستقیم، یورش نیروهای نظامی و امنیتی به منازل مسکونی، انفجار مین در مناطق مرزی، تعقیب و گریز خودروهای شهروندان و ضرب و جرح افراد نیز از دیگر عوامل ثبت‌شده مرگ و جراحت شهروندان بلوچ در این دوره بوده‌اند.

الگوی اقدامات نیروهای نظامی و امنیتی
از مجموع قربانیان ثبت‌شده، ۵۷ شهروند بلوچ در نتیجه تیراندازی مستقیم نیروهای نظامی به شهروندان و خودروهای در حال تردد جان خود را از دست داده و ۸ نفر نیز مجروح شده‌اند. همچنین، در جریان اعتراضات ضدحکومتی ماه ژانویه، ۱۹ شهروند بلوچ بر اثر تیراندازی مستقیم نیروهای نظامی و امنیتی کشته و ۸ نفر دیگر مجروح شده‌اند.

علاوه بر این، ۱۲ شهروند بلوچ در جریان حمله و یورش نیروهای نظامی و امنیتی به منازل جان خود را از دست داده و ۲ نفر نیز مجروح شده‌اند.

در اثر انفجار مین در مناطق مرزی، ۴ شهروند بلوچ کشته و ۲ نفر دیگر مجروح شده‌اند؛ رخدادهایی که در بسیاری از موارد در مناطقی فاقد علائم هشداردهنده یا اقدامات ایمنی کافی به وقوع پیوسته‌اند.

همچنین، ۲ شهروند بلوچ در نتیجه تعقیب و گریز نیروهای نظامی با خودروهای آنان جان خود را از دست داده‌اند.

در یک مورد نیز یک شهروند بلوچ بر اثر تیراندازی نیروهای نظامی پاکستان کشته شده است.

از سوی دیگر، ۸ شهروند بلوچ نیز بر اثر ضرب و جرح توسط نیروهای نظامی جمهوری اسلامی ایران مجروح شده‌اند.

زنان و کودکان
در میان قربانیان ثبت‌شده، ۱۰ کودک و ۸ زن حضور دارند که نشان‌دهنده تأثیر مستقیم این اقدامات بر غیرنظامیان و گروه‌های آسیب‌پذیر است. از مجموع کودکان قربانی، ۸ کودک جان خود را از دست داده و ۲ کودک مجروح شده‌اند. همچنین، از مجموع زنان قربانی، یک زن کشته و ۷ زن مجروح شده‌اند.

ثبت این آمار بیانگر آن است که زنان و کودکان نیز در موارد متعدد در معرض اقدامات نیروهای نظامی و امنیتی قرار گرفته‌اند؛ موضوعی که نگرانی‌های جدی در خصوص رعایت اصول تفکیک، ضرورت و تناسب در استفاده از زور را برمی‌انگیزد.

جمع‌بندی
یافته‌های این گزارش نشان می‌دهد که در شش‌ماهه نخست سال ۲۰۲۶، تیراندازی مستقیم نیروهای نظامی و امنیتی همچنان مهم‌ترین عامل مرگ و جراحت شهروندان بلوچ بوده و بخش عمده قربانیان ثبت‌شده در نتیجه استفاده از سلاح گرم جان خود را از دست داده یا مجروح شده‌اند. در کنار آن، حمله به منازل، انفجار مین، تعقیب و گریزهای مرگبار و ضرب و جرح شهروندان نیز همچنان از الگوهای تکرارشونده اقدامات نیروهای نظامی در بلوچستان به شمار می‌روند.

تداوم این روند، همراه با نبود شفافیت و پاسخگویی مؤثر در قبال موارد ثبت‌شده، ضرورت انجام تحقیقات مستقل، بی‌طرفانه و مؤثر درباره تمامی موارد نقض حق حیات و جراحت شهروندان بلوچ را بیش از پیش آشکار می‌سازد. گروه حقوق بشر بلوچستان از مقامات جمهوری اسلامی ایران می‌خواهد با پایبندی به تعهدات بین‌المللی خود، نسبت به تضمین حق حیات، جلوگیری از استفاده غیرضروری و نامتناسب از زور، تحقیق درباره موارد ثبت‌شده و پاسخگو کردن عاملان این نقض‌ها اقدام کنند. همچنین، BHRG از سازوکارهای ویژه سازمان ملل متحد و جامعه بین‌المللی می‌خواهد که با تداوم نظارت بر وضعیت حقوق بشر در بلوچستان، نسبت به این الگوی مستمر نقض حق حیات توجه و اقدام مؤثر داشته باشند.

او با اشاره به افزایش اعدام‌ها گفت از ابتدای سال میلادی تاکنون دست‌کم ۳۴ شهروند بلوچ اعدام شده‌اند. به گفته شیرانی، بلوچ‌ها با وجود آنکه حدود ۵ درصد جمعیت ایران را تشکیل می‌دهند، نزدیک به ۲۰ درصد اعدام‌های ثبت‌شده کشور را به خود اختصاص داده‌اند.

شیرانی دادگاه‌های انقلاب را فاقد استانداردهای دادرسی عادلانه توصیف کرد و گفت بسیاری از متهمان بلوچ پس از شکنجه و اخذ اعترافات اجباری، بدون دسترسی به وکیل مستقل و در دادگاه‌های چنددقیقه‌ای به اعدام محکوم می‌شوند. او همچنین به برگزاری دادرسی‌ها به زبان فارسی، با وجود ناآشنایی برخی متهمان بلوچ با این زبان، اشاره کرد.

وی تبعیض ساختاری، توسعه‌نیافتگی و محرومیت اقتصادی در بلوچستان را از عوامل سوق یافتن شهروندان به مشاغل پرخطری مانند سوخت‌بری دانست و افزود حکومت به‌جای رفع این مشکلات، با خشونت مرگبار با آنان برخورد می‌کند. به گفته او، گروه حقوق بشر بلوچستان تاکنون دست‌کم ۹۰ مورد قتل فراقضایی و ۷ مورد مجروحیت شدید ناشی از تیراندازی نیروهای حکومتی را مستندسازی کرده است.

شیرانی با اشاره به پرونده امید ۲۳ ساله و ناصر ۲۵ ساله گفت این دو جوان تحصیل‌کرده به دلیل نبود فرصت شغلی به سوخت‌بری روی آورده بودند و در ۳۰ آوریل، خودروی آنان بدون هشدار قبلی هدف تیراندازی نیروهای سپاه پاسداران قرار گرفت. خودرو آتش گرفت و هر دو جان باختند. او افزود نیروهای سپاه پس از حادثه نیز مانع امدادرسانی مردم شدند.

او همچنین از اجرای مخفیانه احکام اعدام به‌عنوان بخشی از جنگ روانی علیه خانواده‌ها یاد کرد و به پرونده جواد، جوان ۲۴ ساله بلوچ، اشاره کرد که ۲۱ آوریل بدون اطلاع خانواده و وکیلش اعدام شد. به گفته وی، خانواده‌های اعدام‌شدگان نیز اغلب از برگزاری مراسم سوگواری منع می‌شوند و تحویل پیکر قربانیان در برخی موارد به دفن مخفیانه مشروط می‌شود.

شیرانی در ادامه به کشتار «جمعه خونین زاهدان» اشاره کرد و گفت بیش از ۱۵۰ معترض بلوچ در آن رویداد با شلیک مستقیم نیروهای حکومتی کشته شدند و اکنون شماری از بازماندگان همان اعتراضات با احکام اعدام روبه‌رو هستند.

او در پایان از جامعه جهانی خواست با ایجاد سازوکارهای مستقل بین‌المللی برای بررسی وضعیت زندان‌های ایران و استفاده از اصل صلاحیت جهانی، عاملان صدور و اجرای احکام اعدام را مورد تحقیق و پیگرد قرار دهد و تأکید کرد: «اعدام یک شهروند بلوچ در زندان‌های زاهدان یا بیرجند، صرفاً یک مسئله داخلی ایران نیست، بلکه تعرضی به وجدان مشترک بشریت است.»

اینستاگرام:
https://www.instagram.com/balochistan_human_rights_group?igsh=MTV2cXRzNG91ZGYwdw==

تلگرام:
https://t.me/bhrg3

رسانه‌های ‌حکومتی با انتشار یک ویدئو که چهره چند نفر را بصورت بلورشده نشان می‌دهد به نقل از وزارت اطلاعات مدعی شده‌اند این افراد پیش از هرگونه اقدام عملیاتی شناسایی شده‌اند و عملیات بازداشت آنان با مشارکت اداره‌کل اطلاعات سیستان و بلوچستان، سپاه پاسداران و فرماندهی انتظامی انجام شده است.

این نهاد همچنین اعلام کرده است که در جریان این عملیات یک قبضه تیربار گرینوف، سه قبضه کلاشینکف، ۱۷ قبضه سلاح کمری، ۱۴ نارنجک، یک دستگاه استارلینک و مقادیری مهمات از محل‌های مورد ادعا کشف و ضبط شده است.

هویت افراد بازداشت‌شده و دو فرد کشته‌شده از سوی مراجع رسمی اعلام نشده است.

این در حالی است که پیش‌تر گزارش داده بودیم که در یورش نیروهای امنیتی و نظامی به شهرستان تفتان، در روز پنجشنبه ۱۱ تیر ماه ۱۴۰۵، دو شهروند بلوچ «اقبال ریگی» حدوداً ۲۷ ساله، فرزند احمد و «بلال راستا روش» (هاشم‌زهی)، حدوداً ۲۷ ساله فرزند عبدالله، جان خود را از دست داده و یک شهروند دیگر با نام «میثم ریگی» حدوداً ۱۸ ساله، فرزند احمد، برادر اقبال ریگی بازداشت شده است.

بر این اساس، به نظر می‌رسد دو فرد کشته‌شده‌ای که وزارت اطلاعات در اطلاعیه اخیر به آن‌ها اشاره کرده، همان دو شهروند بلوچ کشته‌شده در تفتان باشند. با این حال، این نهاد تاکنون هویت افراد کشته‌شده و بازداشت‌شده و همچنین آمار تفکیکی افراد در هر یک از شهرستان‌های محل اجرای عملیات را بدست نیاورده است.

هویت راننده تاکسی بلوچ، «سعید نورزهی» حدوداً ۲۰ ساله، فرزند رشید عنوان شده و از هویت مسافر که یک زن بوده، تا لحظه تنظیم این گزارش اطلاعی در دست نیست.

بر اساس این گزارش، این راننده تاکسی در حال انتقال یک مسافر به منطقه گاوداران بوده که در ایست و بازرسی توسط نیروهای نظامی متوقف شده است. نیروهای نظامی پس از بررسی مدارک، به دلیل نداشتن گواهینامه رانندگی، وی را مورد ضرب و شتم قرار داده‌اند.

منابع افزوده‌اند که راننده پس از این برخورد اقدام به ترک محل کرده و نیروهای نظامی بدون توجه به حضور یک مسافر در خودرو، حدود ۱۰ گلوله به سمت خودروی وی شلیک کرده‌اند. در نتیجه این تیراندازی، یک گلوله به ساق پای سعید نورزهی اصابت کرده و مسافر زن نیز بر اثر اصابت ترکش یا خراش ناشی از عبور گلوله از ناحیه پا مجروح شده است.

بر اساس مستندات گردآوری‌شده در سال ۲۰۲۵، تیراندازی مستقیم، یورش به منازل، انفجار مین و ضرب‌وجرح شهروندان توسط نیروهای نظامی و امنیتی دستکم ۱۷۳ نفر را در بلوچستان تحت تأثیر قرار داده است. از این تعداد، ۱۰۷ نفر جان خود را از دست داده و ۶۶ نفر مجروح شده‌اند که از میان کشته‌شدگان، ۳ زن و ۱ کودک حضور دارند و در میان مجروحان نیز ۱۶ زن و ۴ کودک ثبت شده‌اند.