متن این نامه به شرح ذیل آمده است:

“یکصد و چهل و دو روز از بازداشت عالم مسن و کهنسال اهل سنت، جناب مولانا فتحی محمد نقشبندی که در تاریخ ” ۲۹ مرداد ۱۴۰۲” در مسیر راه چابهار بازداشت شد، می‌گذرد.

از آن وقت تاکنون ما خانواده ایشان هیچگونه اطلاعی از وضعیت، صحت و سلامت و محل نگهداری ایشان نداریم.

در طول این مدت حتی یک تماس تلفنی هم با خانواده خویش نداشته اند‌.

بازداشت بی رحمانه و ناموجه ایشان که خود بیانگر ناعدالتی، تبعیض های ناروای مذهبی، نقض حقوق بشر و آزادی بیان و ظلمی عظیم بر این عالم و روحانی مذهبی و کهنسال که عمر ایشان بالای ۶۰ سال می‌باشد، عدم اطلاع خانواده از وضعیت و محل نگهداری و عدم ملاقات و ارتباط تلفنی، ظلمی مضاعف و نقض حقوق زندانیان در این کشور می‌باشد.

آخر به کدامین گناه ؟!

به کدامین گناه ایشان را از کمترین حقوق انسانی نیز محروم نموده و به احدی پاسخگو نیستند؟

ما خانواده مولانا نقشبندی ضمن درخواست دعا از عموم در حق این عالم مظلوم و کهنسال، از مجامع بین المللی و حقوق بشری خواستار جوابگو ساختن ایران در قبال وضعیت عموم زندانیان و اسیران بویژه مولانا فتحی محمد نقشبندی می‌باشیم.”

لازم به ذکر است که مولوی فتحی محمد نقشبندی، امام جمعه شهرستان راسک در تاریخ ٢٩ مرداد ماه ۱۴۰۲، توسط نیروهای امنیتی اطلاعات و اطلاعات سپاه بازداشت شده و تاکنون علیرغم گذشت حدود پنج ماه، اجازه هیچگونه تماسی با خانواده نداشته و از وضعیت سلامت وی خبری در دست نیست.

به گزارش گروه حقوق بشر بلوچستان، آمار جمع آوری شده در سال ٢٠٢٣ توسط گروه حقوق بشر بلوچستان نشان می‌دهد که جمهوری اسلامی ایران همچون سال‌های گذشته حقوق شهروندان بلوچ را در بسیاری از موارد نقض کرده که در این رابطه مراجع قضایی و نهادهای امنیتی نقش پررنگی داشته‌اند.

بر اساس داده‌های جمع آوری شده در سال ٢٠٢٣، دستکم ١٨۴ زندانی بلوچ با اتهامات گوناگون در ٢۶ شهر مختلف ایران که زندان‌های زاهدان با ۵۴ و بیرجند با ٣١ مورد بیشترین تعداد اجرای حکم غیرانسانی اعدام را داشته‌اند، اعدام گشته‌اند که در بین این زندانیان حداقل چهار زن نیز وجود دارد.

در سال ٢٠٢٣، دستکم هفت شهروند بلوچ با اتهامات سیاسی، ١۴٣ زندانی به اتهامات مرتبط با مواد مخدر، ٢۶ نفر با اتهام قتل و هشت نفر نیز با اتهامات دیگر و نامشخص اعدام شده‌اند.

در سال ٢٠٢٣، تیراندازی های مستقیم نیروهای نظامی باعث کشته و زخمی شدن دستکم ١٢٠ شهروند بلوچ شده است. در بین این موارد ٨٠ نفر جان خود را از دست داده و ۴٠ نفر نیز زخمی شده‌اند که در میان این افراد ٩ کودک و ٣ زن وجود دارد. بر اساس داده‌های جمع آوری شده، ماه سپتامبر با ١٣ نفر کشته و ٩ نفر زخمی، مرگبارترین ماه سال برای شهروندان بلوچ در مقابل تیراندازی‌های بدون ضابطه نیروهای نظامی بوده است.

همچنین داده‌های جمع آوری شده در سال ٢٠٢٣، دستکم ۶ زندانی بلوچ در شش شهر مختلف در داخل زندان ها به دلایلی مانند عدم رسیدگی پزشکی و خودکشی جان خود را از دست داده‌اند و یک نفر نیز در کلانتری ١٢ شهر زاهدان، پس از بازداشت و ضرب و جرح توسط نیروهای نظامی کشته شده است.

موارد ثبت شده مرگ زندانیان بلوچ در این سال در زندان‌های ایرانشهر، کرمان، کرج، زاهدان، زابل و مشهد رخ داده است.

همچنین در سال ٢٠٢٣، دستکم ١٩٢ شهروند بلوچ مورد حمله مسلحانه افراد ناشناس قرار گرفته اند که در بین آنها ١۵٠ نفر کشته و ۴٢ نفر زخمی شده‌اند. در بین این افراد دستکم پنج کودک و چهار زن نیز وجود دارند.

بر اساس گزارش سالانه جمع آوری شده، از ابتدای سال ٢٠٢٣ تا پایان سال، دستکم ٣٢١ نفر از سوختبران در حوادث مختلف، کشته و زخمی شده‌اند.

در تیراندازی های مستقیم نیروهای نظامی ۴۵ نفر کشته و زخمی شده‌اند که در این بین، ٢٨ سوختبر جان خود را از دست داده و ١٧ نفر زخمی شده‌اند که دو تن از آنها به وسیله چاقو توسط این نیروها زخمی شده است.

در حوادث جاده‌ای نیز ٢۵٢ تن از سوختبران کشته و زخمی شده‌اند که در بین آنها ١٩۴ نفر جان خود را از دست داده و ۵٨ نفر نیز مجروح گشته‌اند.

در تیراندازی افراد مسلح ناشناس نیز ٨ نفر کشته و دو نفر زخمی شده اند. در حوادث دیگری مانند سیل، آتش سوزی در محل ذخیره سوخت و یک مورد نامشخص نیز دستکم ١۴ نفر کشته و زخمی شده‌اند.

گفتنی است که ماه‌های دسامبر و جولای به ترتیب با ۴۶ و ٣٩ سوختبر کشته و مجروح مرگبارترین ماه‌های سال ٢٠٢٣ برای سوختبران بوده‌اند.

گزارش های دریافتی در رابطه با بازداشت ها حاکی از آن است که دستکم ١١١٢ مورد از بازداشت شهروندان با اتهامات مختلف ثبت شده است که هشت مورد آنها از سوی نیروهای نظامی به صورت فله‌ای (دسته جمعی) انجام شده است.

اکثر این بازداشت ها در رابطه با اعتراضات مسالمت‌آمیز مردم علیه جمهوری اسلامی ایران انجام شده و تا پایان سال ٢٠٢٣ صدها نفر همچنان در بازداشت و بلاتکلیفی محبوس هستند. بسیاری از آنها با احکام سنگین قضایی مواجه شده‌اند که می‌توان به محکوم شدن دستکم هفت نفر به اعدام اشاره کرد.

با توجه به عدم شفاف سازی مقامات قضایی و امنیتی رژیم جمهوری اسلامی ایران، می‌توان گفت که در طول سال ٢٠٢٣ هزاران شهروند بلوچ از سوی نهادهای امنیتی و نظامی بازداشت شده‌اند.

بر اساس گزارش های جمع آوری شده در سال ٢٠٢٣، دستکم یک بار حکم اجرای شلاق در ملا عام در شهر دلگان انجام شده که از هویت فرد و تاریخ دقیق اجرای آن اطلاعی در دست نیست ولی بر اساس مستندات موجود، این حکم در سه ماهه اول سال به اجرا گذاشته شده است.

همچنین در تاریخ ٢٣ دسامبر نیز یک شهروند بلوچ با هویت “ناصر احمدزهی”، ٢٠ ساله به دلیل شرکت در اعتراضات خیابانی علیه جمهوری اسلامی از دادگاه شعبه ١٠٣ زاهدان ضمن محکوم شدن به یک سال حبس به هفتاد ضربه شلاق نیز محکوم شد.

در سال ٢٠٢٣، دستکم شش مورد مرگ کارگران بلوچ در نقاط مختلف ایران ثبت شده که آخرین این موارد فردی با هویت “محمد امین شیهکردک”، ١٩ ساله و اهل زاهدان عنوان شده که در تاریخ ٣٠ نوامبر بدلیل نبود ایمنی در کار از بالای ساختمان سقوط کرده و جان خود را از دست داده است.

استان سیستان و بلوچستان و دیگر مناطق بلوچ نشین در استان های کرمان و هرمزگان از لحاظ توسعه اقتصادی در بدترین شرایط قرار دارند و بر اساس آمار منتشر شده توسط جمهوری اسلامی ایران، بلوچستان بیشترین نرخ بیکاری و فقر را دارا می باشد.

در طول سال ٢٠٢٣ میلادی بر اساس گزارش های دریافتی، نهادهای مختلف امنیتی و دولتی جمهوری اسلامی ایران، ٢١ مورد در دستکم پنج شهر مناطق بلوچ نشین، اقدام به تخریب منازل و تصرف زمین های مردم کرده‌اند. بیشتر این اقدامات در چابهار با هشت و زاهدان با هفت مورد رخ داده است و شهرهای سراوان، میناب و مهرستان نیز در رده‌های بعدی قرار دارند.

همچنین در بسیاری از این موارد نیروهای نظامی حاضر در این عملیات ها علیرغم اینکه با درخواست صاحبان این منازل مبنی بر نشان دادن حکم قضایی موافقت نکرده‌اند، اقدام به ضرب و جرح صاحبان این منازل کرده و باعث مجروح شدن شهروندان شده‌اند.

هویت سه تن از معلونان بلوچ «عیسی جسمانی» ۲۱ ساله فرزند موسی، «ناصر توتازهی » ۲۳ ساله فرزند نبی بخش ، و « شعیب رئیسی »۲۴ ساله فرزند میرو، هر سه اهل و ساکن شهرستان کنارک توسط حال وش احراز شده است.

از هویت ۳۷ معلوان که جملگی شهروندان بلوچ و در رده سنی ۲۰ تا ۴۰ سال میباشند تا لحظه تنظیم گزارش اطلاعی در دست نیست.

بااین ۴۰ ملوان بلوچ اهل چابهار و کنارک که با دو لنج و مجوز صیادی به محدوده آبهای کشور سومالی جهت صید ماهی رفته بودند توسط گارد ساحلی این کشور بازداشت شده اند و اکنون پس از گذشت ۶ ماه و ۲۵ روز شکنجه و نگهداری در وضعیت نامناسب هر نفر به ۱۲ هزار دلار جریمه نقدی از سوی دادگاه سومالی محکوم شدند و تاکنون هیچ یک از مسئولین سفارت و کنسول ایران نسبت به پیگیری وضعیت این ملوانان بلوچ اقدامی انجام نداده اند.»

گفتنی است پیش از این نیز در سالهای گذشته بارها ملوانان بلوچ که برای صید ماهی به نقاط دور دست رفته بودند توسط دزدان دریایی در آبهای سواحل سومالی به گروگان گرفته شده اند.

قابل ذکر است صید ترال آبزیان توسط کشتی های چینی در آبهای جنوبی ایران سبب شده تا صیادان بومی مجبور بشوند به آبهای دور دست در داخل اقیانوس بروند و با همچنین مشکلاتی مواجه بشوند.

این سازمان حقوق بشری با انتشار بیانیه‌ای نوشت که از مقام‌های جمهوری اسلامی می‌خواهد «به استفاده غیرقانونی از قوای قهریه در اعتراضات جمعه آینده متوسل نشوند و به حق آزادی تجمعات مسالمت‌آمیز احترام بگذارند..»

عفو بین‌الملل در بیانیه خود تأیید کرد که در جمعه گذشته، «نیروهای امنیتی به استفاده غیرقانونی از گاز اشک‌آور و ماشین‌ آب‌پاش متوسل شده و معترضان را مورد ضرب‌ و جرح شدید، دستگیری‌های خودسرانه دسته‌ جمعی، ناپدیدسازی قهری و سایر اشکال شکنجه و رفتار‌های بیرحمانه، غیرانسانی و تحقیرآمیز قرار داده‌اند.»

این سازمان نوشت شواهدی که به دست آورده، «تصویری تاریک از خشونت و بیرحمی علیه هزاران نمازگزار و معترضان مسالمت‌آمیز، از جمله کودکان خردسال ۱۰ ساله را نشان می‌دهد.»

دایانا الطحاوی مدیر بخش خاورمیانه و شمال آفریقای عفو بین‌الملل در این بیانیه گفته است: «مقامات سرکوب وحشیانه را برای جلوگیری از تجمع هفتگی معترضان بلوچ در زاهدان تشدید کرده‌اند.»

او از دولت‌های جهان خواست که «فوراً از مقامات ایران بخواهند که استفاده غیرقانونی از قوای قهریه و سلاح گرم علیه معترضان مسالمت‌آمیز را متوقف کنند، شکنجه بازداشتی‌ها را متوقف کنند و کودکان و همه افراد دیگری را که صرفاً به دلیل استفاده مسالمت‌آمیز از حقوق خود بازداشت شده‌اند، آزاد کنند.»

پیشتر مولوی عبدالحمید اسماعیل‌ زهی، روحانی مردمی و امام جمعه زاهدان، در واکنش به اقدام نیروهای امنیتی در بازداشت گسترده نمازگزاران و مردم زاهدان در روز جمعه، «حضور نیروهای نظامی و امنیتی در اطراف مصلی و مسجد جامع مکی زاهدان» را «تحریک‌آمیز» خوانده است.

لازم به ذکر است که بلوچستان از استان‌هایی است که در جریان اعتراضات سراسری سال ۱۴۰۱ شاهد بیشترین اعتراضات بود و بیشترین تعداد کشته‌شدگان را نیز داشته است.
در جریان «جمعه خونین زاهدان» در روز ۸ مهر ماه ١۴٠١ یکصد و هفت تن از مردم و از جمله کودکان به دست نیروهای امنیتی و انتظامی جمهوری اسلامی کشته شدند.

آقای تایس در توئیتی نوشت: «این اسماعیل شه بخش، جوان ۲۶ ساله ‌بلوچ اهل⁩ زاهدان است که برای اجرای حکم اعدام به سلول انفرادی منتقل شده است. ⁩

من حمایت سیاسی اسماعیل را بر عهده می‌گیرم و از رژیم ایران می‌خواهم که از کشتار جنون آمیز مردم خودش دست بردارد.» 

لازم به ذکر است که اسماعیل در ٢١ اردیبهشت ماه ١٣٩٩ به اتهام قتلی که بر اثر نزاع دسته جمعی در میدان کشاورز زاهدان رخ داده بود توسط نیروهای اداره آگاهی در این شهر بازداشت شده و علیرغم رد ایت اتهام از سوی قاضی پرونده به اعدام محکوم شده است. 

این سازمان با ارسال نامه‌ای به غلامحسین محسنی اژه‌ای، رئیس قوه قضائیه جمهوری اسلامی، از او خواسته است تا حکم اعدام برای ابراهیم نارویی، کامبیز خروت، منصور دهمرده و شعیب میربلوچ‌زهی ریگی را لغو کرده و در مورد محاکمه منصور هوت و نظام‌الدین هوت نیز تجدید نظر کند.

عفو بین‌الملل خواستار رسیدگی مجدد به پرونده‌های این معترضان با استانداردهای بین‌المللی محاکمه عادلانه و بدون توسل به شکنجه و اعتراف‌گیری و مجازات اعدام شده است.

سازمان عفو بین‌الملل از همه افراد خواسته است تا با ارسال نامه مشابه به مقام‌های قضایی ایران خواستار ارائه دسترسی این افراد به خانواده و وکلای خود و همچنین مراقبت‌های پزشکی کافی شوند.

عفو بین‌الملل به نقل از منابع آگاه می‌گوید که بازجویان این افراد را برای گرفتن «اعترافات اجباری» تحت شکنجه‌های شدید، از جمله خشونت جنسی، قرار داده‌اند و برای نمونه منصور دهمرده را چنان کتک زده‌اند که دندان‌ها و بینی او شکسته و به اندام تناسلی ابراهیم نارویی نیز سوزن فرو کرده‌اند.

عفو بین‌الملل به این موضوع هم اشاره کرده که مقام‌های جمهوری اسلامی تلاش کرده‌اند خانواده ابراهیم ریگی را تحت فشار قرار دهند تا پیکر او را بدون کالبدشکافی دفن کنند.

پیکر آقای ریگی در حالی که آثار ضرب و جرح و کبودی‌های بسیاری داشته، در قبرستان محمدرسول‌الله دفن شد.

طبق گفته عفو بین‌الملل مقام‌های جمهوری اسلامی مدعی شده‌اند که این معترض جوان بر اثر “حمله قلبی” جان خود را از دست داده است.

در این بیانیه همچنین گفته می‌شود که همه کسانی که مظنون به نقش داشتن در شکنجه و مرگ ابراهیم ریگی هستند، بایستی مورد تحقیقات جنایی قرار بگیرند و در یک دادرسی عادلانه محاکمه شوند.

بر اساس این گزارش، آقای ریگی حدود یک ساعت پس از بازداشت توسط نیروهای انتظامی در اثر ضرب و جرح شدید جان باخته و آقای جهانتیغ، قاضی شعبه ویژه قتل، قاضی کشیک و پزشکی قانونی تأیید کرده‌اند که وی در اثر ضرب و جرح در داخل کلانتری، جان باخته است. 

گفته می‌شود آقای ریگی توسط دو تن از نیروهای نظامی در خیابان کریم پور بازداشت شده است.

در همین رابطه کلانتری ۱۲ اعلام کرده که هرگونه ضرب و جرح صورت گرفته در خارج از کلانتری انجام شده، اما پزشکی قانونی تایید کرده که ضرب و جرح تازگی دارد و از طرف دیگر ماموران کلانتری ۱۲ و آگاهی زاهدان در صدد هستند که خانواده وی را از پیگیری پرونده منصرف کنند.

خانواده ابراهیم ریگی از تحویل گرفتن جسد خودداری کرده و پیکر وی در پزشکی قانونی زاهدان است و حکم کالبد شکافی را صادر شده است تا چگونگی جان باختن وی مشخص شود. 

لازم به ذکر است که ابراهیم ریگی، ۲۴ ساله، فرزند سرور، اهل زاهدان است که در تاریخ ۲۱ مهر ۱۴۰۱ توسط نیروهای امنیتی بازداشت و در ۱۱ دی ماه ۱۴۰۱، با تودیع قرار وثیقه آزاد شده بود. 

هویت این زندانی بلوچ “پرویز صفاری” فرزند بدل و اهل شیرآباد زاهدان عنوان شده است. 

بر اساس این گزارش، پرویز دچار بیماری آرتروز و از بیماران دیالیزی بوده که از حدود دو سال پیش در زندان شهاب کرمان محبوس بوده است.

گفته می‌شود حال این زندانی در تاریخ ١٣ بهمن ماه وخیم شده ولی مسئولان زندان بجای انتقال او به بیمارستان، وی را مورد ضرب و جرح قرار داده و با برخورد سر وی به جسم سخت تا تاریخ ٢٢ بهمن ماه ۱۴۰۱، در کما بسر برده است.

از اتهام این شهروند بلوچ تا لحظه تنظیم خبر اطلاعی در دست نیست.