اعدام پنج زندانی بلوچ در زندان‌های زاهدان، جیرفت، ایرانشهر و زابل

به گزارش گروه حقوق بشر بلوچستان، سحرگاه امروز یکشنبه ۲۲ شهریورماه ۱۴۰۵، حکم اعدام دستکم پنج زندانی بلوچ در زندان‌های زاهدان، جیرفت، ایرانشهر و زابل به اجرا درآمد. این زندانیان پیشتر با اتهامات مرتبط با مواد مخدر بازداشت و از سوی دستگاه قضایی جمهوری اسلامی ایران به اعدام محکوم شده بودند.
در زندان زاهدان، حکم اعدام «اصغر پیش‌آهنگ»، ۳۳ ساله، فرزند دادمحمد و اهل روستای درانگو از توابع شهرستان زرآباد، اجرا شد. وی در سال ۱۴۰۱ در شهرستان کنارک توسط نیروهای نظامی بازداشت و پس از آن حدود چهار سال در زندان چابهار محبوس بود.
به گفته منابع، اصغر پیش‌آهنگ هنگام بازداشت به کار جابه‌جایی اتباع افغانستانی مشغول بوده و یک تبعه افغانستان نیز همراه وی بازداشت شده است. منابع می‌گویند مواد مخدر کشف‌شده متعلق به این تبعه افغانستان بوده و اصغر از وجود آن اطلاعی نداشته است. وی از ابتدا اتهامات انتسابی را در دادگاه رد کرده، فاقد سابقه کیفری بوده و این نخستین بازداشت او بوده است.
اصغر پیش‌آهنگ روز سه‌شنبه ۱۷ شهریورماه به همراه تبعه افغانستانی و هم‌پرونده‌ای خود از زندان چابهار به زندان زاهدان منتقل شده و سپس به قرنطینه منتقل شده بود. خانواده وی از این انتقال مطلع نشده بودند و یکی از زندانیان خانواده را در جریان قرار داده بود.
در زندان جیرفت نیز حکم اعدام «یوسف آبیل»، ۲۷ ساله، فرزند امان‌الله، متأهل و دارای دو فرزند خردسال و اهل زابل اجرا شد. وی در اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۳ در جیرفت بازداشت و پس از حدود دو سال نگهداری در زندان این شهر، توسط دادگاه جیرفت به اعدام محکوم شده بود. یوسف آبیل روز جمعه ۲۰ شهریورماه برای اجرای حکم به سلول انفرادی منتقل شده بود.
در زندان ایرانشهر، حکم اعدام «محمد موسی‌زهی»، ۳۴ ساله، فرزند سید امیر، متأهل و پدر دو فرزند خردسال و ساکن ایرانشهر اجرا شد. وی در آبان‌ماه ۱۴۰۲ در ایرانشهر بازداشت و سپس توسط دادگاه این شهر به اعدام محکوم شده بود. محمد موسی‌زهی روز شنبه ۲۱ شهریورماه به سلول انفرادی منتقل و سحرگاه روز بعد حکم اعدام وی اجرا شد. تا زمان تنظیم این گزارش، مسئولان زندان و دستگاه قضایی درباره اجرای این حکم اطلاع‌رسانی رسمی نکرده‌اند.
همچنین در زندان زابل، حکم اعدام دو زندانی بلوچ به نام‌های «هاشم رخشانی»، ۳۴ ساله، فرزند عزت، متأهل و دارای دو فرزند و اهل زهک، و «امان‌الله نظرخانی»، فرزند کریم و اهل روستای ده‌نادر از توابع شهرستان زهک، به اجرا درآمد.
هاشم رخشانی حدود سه سال پیش به اتهامات مرتبط با مواد مخدر در زابل بازداشت و سپس توسط دستگاه قضایی به اعدام محکوم شده بود. وی روز شنبه ۲۱ شهریورماه به سلول انفرادی منتقل و صبح روز یکشنبه حکم اعدام وی اجرا شد.
امان‌الله نظرخانی نیز اوایل سال ۱۴۰۲ در نزدیکی مرز میلک بازداشت و پس از حدود سه سال نگهداری در زندان زابل، از سوی دادگاه این شهر به اعدام محکوم شده بود. حکم اعدام وی نیز همزمان با هاشم رخشانی در زندان زابل اجرا شد.
از وضعیت و سرنوشت پرونده تبعه افغانستانی که همراه اصغر پیش‌آهنگ بازداشت شده بود، اطلاعی در دست نیست.
بر اساس داده‌های گردآوری‌شده در طول سال ۲۰۲۵، دستکم ۱۳۷ مورد اجرای حکم اعدام علیه زندانیان بلوچ در ۲۷ زندان مختلف ایران ثبت شده است. زندان زاهدان با ثبت ۳۴ مورد اعدام، بیشترین تعداد اجرای احکام را داشته است. از این میان، ۹۴ نفر، معادل حدود ۶۸.۶ درصد، با اتهامات مرتبط با جرائم مواد مخدر، ۳۶ نفر، معادل حدود ۲۶.۳ درصد، به اتهام قتل، چهار نفر، معادل حدود ۲.۹ درصد، با اتهامات سیاسی و عقیدتی، دو نفر، معادل حدود ۱.۵ درصد، به اتهام تجاوز به عنف و یک نفر، معادل حدود ۰.۷ درصد، با اتهامی نامشخص اعدام شده‌اند.

اعدام یک زندانی بلوچ در زندان مرکزی اصفهان

به گزارش گروه حقوق بشر بلوچستان، سحرگاه روز چهارشنبه ۱۸ شهریور ماه ۱۴۰۵، حکم اعدام دست‌کم یک زندانی بلوچ در زندان مرکزی اصفهان اجرا شد. این زندانی پیشتر در یک پرونده مرتبط با مواد مخدر توسط دستگاه قضایی جمهوری اسلامی ایران به اعدام محکوم شده بود.

هویت این زندانی «محمدیوسف عیسی‌زهی (ریگی)»، حدوداً ۴۰ ساله، فرزند یعقوب، متأهل و پدر پنج فرزند، ساکن چاه‌جمال ایرانشهر عنوان شده است.

بر اساس این گزارش، محمدیوسف در سال ۱۴۰۱ در اصفهان به اتهام مرتبط با مواد مخدر بازداشت و سپس توسط دادگاه انقلاب این شهر به اعدام محکوم شده بود. او پیش از اجرای حکم، سه مرتبه به سلول انفرادی منتقل شده بود تا حکم اعدامش اجرا شود، اما هر بار بدون اجرای حکم به بند زندان بازگردانده شده بود.

منابع همچنین گفته‌اند که این زندانی در دوران حبس موفق به حفظ قرآن کریم شده بود و در نهایت در آخرین انتقال به سلول انفرادی، حکم اعدام او در زندان مرکزی اصفهان اجرا شده است.

بر اساس داده‌های گردآوری‌شده در طول سال ۲۰۲۵ دستکم ۱۳۷ مورد اجرای حکم اعدام علیه زندانیان بلوچ در ۲۷ زندان مختلف در ایران ثبت شده که زندان زاهدان با ثبت ۳۴ مورد اعدام، بیشترین تعداد اجرای احکام را داشته است. در این بین، ۹۴ نفر (حدود ۶۸٫۶ درصد) با اتهامات مرتبط با جرائم مواد مخدر، ۳۶ نفر (حدود ۲۶٫۳ درصد) به اتهام قتل، ۴ نفر (حدود ۲٫۹ درصد) به اتهامات سیاسی و عقیدتی، ۲ نفر (حدود ۱٫۵ درصد) به اتهام تجاوز به عنف و ۱ نفر (حدود ۰٫۷ درصد) با اتهامی نامشخص اعدام شده‌اند.

اجرای اعدام دو زندانی بلوچ در زاهدان و یزد
به گزارش گروه حقوق بشر بلوچستان، سحرگاه سه‌شنبه ۳ شهریور ۱۴۰۵، حکم اعدام دو زندانی اهل سیستان‌ و بلوچستان در زندان‌های زاهدان و یزد اجرا شد.
در زندان مرکزی زاهدان، امید (علی‌اکبر) شاهوزهی، متأهل و دارای دو فرزند، که حدود چهار سال پیش در زاهدان بازداشت و به اتهام «قتل» به اعدام محکوم شده بود، اعدام شد. بنا بر گزارش منابع، او از زمان بازداشت این اتهام را رد کرده و بر بی‌گناهی خود تأکید داشته است.
همزمان، علی‌اصغر سالارزهی، حدوداً ۴۲ ساله و اهل زابل، پس از حدود هفت سال حبس در زندان یزد اعدام شد. او از سال ۱۳۹۸ به اتهام مرتبط با «مواد مخدر» در زندان بود و پیش از اجرای حکم، برای آخرین ملاقات به قرنطینه منتقل شده بود.
بر اساس آمار گردآوری‌شده توسط گروه حقوق بشر بلوچستان، در سال ۲۰۲۵ دست‌کم ۱۳۷ زندانی بلوچ در ۲۷ زندان ایران اعدام شدند که ۹۴ مورد آن مرتبط با جرائم مواد مخدر و ۳۶ مورد مربوط به اتهام قتل بوده است. زندان زاهدان با ۳۴ مورد، بیشترین شمار اعدام زندانیان بلوچ را در این آمار داشته است.

هویت این زندانی بلوچ، «عبدالباسط براهویی (عیدوزهی)»، ۳۰ ساله، فرزند امام و اهل زاهدان، عنوان شده است.

بر اساس این گزارش، عبدالباسط براهویی در سال ۱۳۹۷ در اصفهان با اتهام مرتبط با مواد مخدر بازداشت و سپس از سوی دستگاه قضایی جمهوری اسلامی ایران به اعدام محکوم شده بود.

بر اساس داده‌های گردآوری‌شده در طول سال ۲۰۲۵ دستکم ۱۳۷ مورد اجرای حکم اعدام علیه زندانیان بلوچ در ۲۷ زندان مختلف در ایران ثبت شده که زندان زاهدان با ثبت ۳۴ مورد اعدام، بیشترین تعداد اجرای احکام را داشته است. در این بین، ۹۴ نفر (حدود ۶۸٫۶ درصد) با اتهامات مرتبط با جرائم مواد مخدر، ۳۶ نفر (حدود ۲۶٫۳ درصد) به اتهام قتل، ۴ نفر (حدود ۲٫۹ درصد) به اتهامات سیاسی و عقیدتی، ۲ نفر (حدود ۱٫۵ درصد) به اتهام تجاوز به عنف و ۱ نفر (حدود ۰٫۷ درصد) با اتهامی نامشخص اعدام شده‌اند.

به گزارش گروه حقوق بشر بلوچستان، روز گذشته ۲۵ مرداد ماه ۱۴۰۵، حکم اعدام یک زندانی بلوچ که پیشتر بابت اتهام «قتل» به اعدام محکوم شده بود، در زندان مرکزی زاهدان به اجرا درآمد. این زندانی در سال ۱۴۰۲ بازداشت و پس از طی مراحل قضایی به اعدام محکوم شده بود.

هویت این زندانی بلوچ، «محمد (چراگ) افروخته»، حدوداً ۳۰ ساله، فرزند حبیب‌الرحمن، متأهل و دارای یک فرزند، اهل روستای بالدان از توابع شهرستان سیب و سوران عنوان شده است.

بر اساس این گزارش، محمد در سال ۱۴۰۲ به اتهام «قتل» یک نیروی بومی وابسته به نهادهای امنیتی در شهرستان سیب و سوران، به همراه یکی از نزدیکان خود بازداشت شده بود. منابع عنوان کرده‌اند: «پس از بازداشت و تحمل شکنجه‌های شدید جسمی و روحی، محمد مجبور به اعتراف به قتل شد و حدود چند ماه پیش حکم اعدام وی صادر شده بود. شهروند دیگری که در رابطه با این پرونده بازداشت شده بود، آزاد شد.»

این منابع همچنین درباره روزهای منتهی به اجرای حکم گفته‌اند: «محمد روز پنجشنبه (۲۲ مردادماه) برای اجرای حکم به قرنطینه زندان منتقل شد و خانواده او روز شنبه آخرین ملاقات را با وی انجام دادند.» حکم اعدام وی روز یکشنبه ۲۵ مردادماه اجرا شده و مراسم تشییع و خاکسپاری او نیز همان روز ساعت ۱۷ در قبرستان روستای بالدان برگزار شده است.

بر اساس داده‌های گردآوری‌شده در طول سال ۲۰۲۵ دستکم ۱۳۷ مورد اجرای حکم اعدام علیه زندانیان بلوچ در ۲۷ زندان مختلف در ایران ثبت شده که زندان زاهدان با ثبت ۳۴ مورد اعدام، بیشترین تعداد اجرای احکام را داشته است. در این بین، ۹۴ نفر (حدود ۶۸٫۶ درصد) با اتهامات مرتبط با جرائم مواد مخدر، ۳۶ نفر (حدود ۲۶٫۳ درصد) به اتهام قتل، ۴ نفر (حدود ۲٫۹ درصد) به اتهامات سیاسی و عقیدتی، ۲ نفر (حدود ۱٫۵ درصد) به اتهام تجاوز به عنف و ۱ نفر (حدود ۰٫۷ درصد) با اتهامی نامشخص اعدام شده‌اند.

میثم ایرندگانی در اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۱ در جریان یک تنش در تعمیرگاه خودروی محل کارش در شهرستان خاش درگیر حادثه‌ای شد که به جان باختن یک نفر بر اثر اصابت ضربه چاقو انجامید. وی پس از طی مراحل قضایی به اتهام «قتل» به اعدام محکوم شد و حکم وی در زندان ایرانشهر به اجرا درآمد.

عفو بین‌الملل در بیانیه خود یادآور شده است که بر اساس حقوق بین‌الملل، صدور و اجرای حکم اعدام برای افرادی که در زمان ارتکاب جرم کمتر از ۱۸ سال سن داشته‌اند، به‌طور مطلق ممنوع است. این سازمان همچنین اعلام کرده که جمهوری اسلامی ایران در سال ۲۰۲۵ نیز یک کودک‌مجرم را اعدام کرده و همچنان افراد دیگری که در زمان وقوع اتهام زیر ۱۸ سال بوده‌اند، در معرض خطر اجرای حکم اعدام قرار دارند.

این سازمان همچنین با اشاره به اجرای گسترده احکام اعدام علیه ملل تحت ستم در ایران، اعلام کرده است که مجازات اعدام به‌طور نامتناسبی شهروندان بلوچ، کُرد و افغانستانی را تحت تأثیر قرار می‌دهد و از مقام‌های جمهوری اسلامی ایران خواسته است تمامی اعدام‌های برنامه‌ریزی‌شده را فوراً متوقف کرده و با برقراری یک تعلیق رسمی، زمینه لغو کامل مجازات اعدام را فراهم کنند.

هویت این دو زندانی بلوچ، «محمدعلی نارویی»، حدوداً ۵۰ ساله، فرزند ملک، متأهل و دارای چهار فرزند، اهل منطقه فاضل‌آباد شهرستان زابل و «محمدبخش شه‌بخش»، ۴۲ ساله، فرزند عبدل، متأهل و دارای پنج فرزند، اهل شهرستان زاهدان، توسط رسانک احراز شده است.

این دو شهروند در سال ۱۴۰۱ در شهرستان دامغان در قالب یک پرونده مشترک با اتهامات مرتبط با مواد مخدر بازداشت و از سوی دادگاه انقلاب این شهرستان به اعدام محکوم شده بودند. آنان روز ۸ مردادماه به قرنطینه زندان دامغان منتقل و خانواده‌هایشان برای آخرین ملاقات فراخوانده شده بودند و شامگاه روز گذشته آخرین دیدار و ملاقات را با آنها انجام دادند.

منابع افزوده‌اند: برادر محمدعلی با نام «سلمان نارویی»، حدوداً ۳۹ ساله، متأهل و دارای سه فرزند، اهل فاضل‌آباد شهرستان زابل و ساکن ایرانشهر، در سال ۱۴۰۳ در محور راین به روستای گلزار در استان کرمان، پس از آنکه خودروی حامل وی توسط نیروهای لباس‌شخصی از ناحیه لاستیک جلو هدف تیراندازی قرار گرفت، دچار واژگونی شد و بر اثر شدت جراحات، از ناحیه نخاع آسیب دیده و دچار قطع نخاع شده بود.

بر اساس گزارش سالانه گروه حقوق بشر بلوچستان در طول سال ۲۰۲۵ دستکم ۱۳۷ مورد اجرای حکم اعدام علیه زندانیان بلوچ در ۲۷ زندان مختلف در ایران ثبت شده که زندان زاهدان با ثبت ۳۴ مورد اعدام، بیشترین تعداد اجرای احکام را داشته است. در این بین، ۹۴ نفر (حدود ۶۸٫۶ درصد) با اتهامات مرتبط با جرائم مواد مخدر، ۳۶ نفر (حدود ۲۶٫۳ درصد) به اتهام قتل، ۴ نفر (حدود ۲٫۹ درصد) به اتهامات سیاسی و عقیدتی، ۲ نفر (حدود ۱٫۵ درصد) به اتهام تجاوز به عنف و ۱ نفر (حدود ۰٫۷ درصد) با اتهامی نامشخص اعدام شده‌اند

هویت زندانی اعدام‌شده در شهرستان فردوس «اسحاق مُره‌ای»، فرزند صفر، متاهل و دارای پنج فرزند، ساکن روستای سنگر از توابع شهرستان سرخس و هویت زندانی اعدام‌شده در زندان تایباد «نادر آبیل»، حدوداً ۴۰ ساله، فرزند ظاهرخان، متأهل، دارای چهار دختر، ساکن مشهد و هر دو اهل سیستان و بلوچستان احراز شده‌اند.

به گفته منابع، اسحاق در سال ۱۳۹۹، در مسیر بیرجند و در حالی که به عنوان راننده تریلی فعالیت می‌کرد، بازداشت و در نهایت با اتهامات مرتبط با مواد مخدر از دادگاه انقلاب به اعدام محکوم شده است. خانواده وی توانسته‌اند قبل از اجرای حکم با او آخرین ملاقات را انجام دهند و حکم اعدام وی در ۵ مردادماه اجرا شده است.

همچنین، بر اساس این گزارش در زندان تایباد نیز حکم اعدام دستکم پنج زندانی، از جمله چند تبعه کشور افغانستان که از هویت آنها اطلاعی در دست نیست و یک شهروند بلوچ به اجرا درآمده و «نادر آبیل» روز یکشنبه ۴ مرداد ماه به همراه اتباع افغانستانی از زندان وکیل‌آباد مشهد به زندان تایباد منتقل شده و پس از انجام آخرین ملاقات با اعضای خانواده، حکم اعدام وی در ۷ مردادماه به اجرا درآمده است.

گفته می‌شود که نادر چند سال پیش در ارتباط با پرونده‌ای مرتبط با مواد مخدر بازداشت شده بود، اما پس از آنکه هم‌پرونده‌ای‌هایش اعدام شدند، از اتهامات منتسب به خود تبرئه و آزاد شده بود. با این حال، حدود یک سال پیش، در پی یورش نیروهای نظامی به منزلش، بار دیگر بازداشت و برای همان پرونده‌ای که پیش‌تر از آن تبرئه شده بود، مجدداً بازداشت و در نهایت حکم اعدام وی به اجرا درآمد.

مقدمه
حق حیات، به‌عنوان بنیادی‌ترین حق انسانی، در ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۶ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی مورد شناسایی و حمایت قرار گرفته است. با وجود این، جمهوری اسلامی ایران همچنان به اجرای گسترده مجازات اعدام ادامه می‌دهد؛ مجازاتی که در بسیاری از موارد با نگرانی‌های جدی درباره رعایت اصول دادرسی عادلانه، شفافیت فرآیندهای قضایی و احترام به حقوق بنیادین زندانیان همراه است. در این میان، شهروندان بلوچ همچنان یکی از گروه‌هایی هستند که به‌طور نامتناسب تحت تأثیر سیاست اجرای مجازات اعدام قرار دارند. طی سال‌های گذشته، سهم بلوچ‌ها از اعدام‌های ثبت‌شده در ایران همواره بسیار فراتر از نسبت جمعیتی آنان بوده است؛ موضوعی که نگرانی‌های جدی درباره تبعیض ساختاری و نقض مستمر حقوق بنیادین این جامعه را افزایش داده است.

روش‌شناسی
اطلاعات این گزارش از طریق ارتباط مستقیم با خانواده‌ها و نزدیکان افراد اعدام‌شده، منابع محلی و فعالان حقوق بشر گردآوری شده است. تمامی اطلاعات پیش از انتشار از طریق فرآیند راستی‌آزمایی و تطبیق با منابع مستقل بررسی شده و تنها مواردی در این گزارش درج شده‌اند که برای گروه حقوق بشر بلوچستان به‌طور مستقل احراز و مستند شده‌اند.

یافته‌ها
بر اساس اطلاعات مستند و احرازشده توسط گروه حقوق بشر بلوچستان، در شش‌ماهه نخست سال ۲۰۲۶ دست‌کم ۳۵ شهروند بلوچ در زندان‌های مختلف ایران اعدام شده‌اند. بررسی پرونده‌های این افراد نشان می‌دهد که ۲۸ نفر با اتهامات مرتبط با «جرایم مواد مخدر»، ۴ نفر با اتهام «قتل» و در چارچوب احکام قصاص و ۳ نفر با اتهامات «سیاسی» اعدام شده‌اند. سهم بالای پرونده‌های مرتبط با مواد مخدر در میان اعدام‌شدگان بلوچ، همچنان بیانگر تأثیر نامتناسب سیاست‌های کیفری جمهوری اسلامی ایران بر شهروندان بلوچ و استمرار روندی است که طی سال‌های گذشته نیز بارها از سوی نهادهای حقوق بشری مورد انتقاد قرار گرفته است.

بررسی‌های گروه حقوق بشر بلوچستان همچنین نشان می‌دهد که دست‌کم ۱۱ نفر از این زندانیان، برخلاف رویه‌های قانونی موجود، بدون برخورداری از حق ملاقات آخر با خانواده‌های خود اعدام شده‌اند. محروم کردن زندانیان محکوم به اعدام از آخرین ملاقات با خانواده، علاوه بر نقض حقوق زندانی، موجب تحمیل رنج مضاعف بر خانواده‌ها شده و با اصول انسانی و استانداردهای بین‌المللی در زمینه رفتار با زندانیان مغایرت دارد.

اعدام‌های ثبت‌شده در نیمه نخست سال در ۱۱ زندان در نقاط مختلف ایران به اجرا درآمده‌اند. بیشترین تعداد اعدام‌ها در زندان مرکزی زاهدان با ۱۱ مورد ثبت شده است. پس از آن، زندان بیرجند با پنج مورد و زندان مشهد با چهار مورد بیشترین تعداد اعدام شهروندان بلوچ را داشته‌اند. همچنین در زندان‌های شیراز و کرمان هر کدام سه مورد، در زندان‌های یزد، زابل و اصفهان هر کدام دو مورد و در زندان‌های تربت جام، جیرفت و رودان نیز هر کدام یک مورد اعدام ثبت و مستند شده است. تمرکز بالای اجرای احکام اعدام در زندان زاهدان بار دیگر نشان‌دهنده سهم قابل توجه استان سیستان و بلوچستان در آمار اعدام شهروندان بلوچ است.

بررسی روند زمانی اجرای احکام نیز نشان می‌دهد که اعدام‌ها در نیمه نخست سال ۲۰۲۶ روندی افزایشی داشته‌اند. در حالی که در ماه ژانویه تنها یک مورد و در فوریه دو مورد اعدام برای گروه حقوق بشر بلوچستان احراز شد و در ماه مارس هیچ موردی ثبت نشد، از ماه آوریل روند اجرای احکام شتاب گرفت؛ به‌گونه‌ای که سه مورد در آوریل و ۱۱ مورد در ماه مه ثبت شد. این روند در ماه ژوئن به اوج خود رسید و با ثبت ۱۸ اعدام، بیش از نیمی از کل اعدام‌های مستندشده در این دوره تنها در یک ماه به اجرا درآمد.

چالش‌های مستندسازی
فرآیند مستندسازی اعدام‌ها در شش‌ماهه نخست سال ۲۰۲۶ با چالش‌های جدی همراه بوده است. در ماه‌های ابتدایی سال و هم‌زمان با اعتراضات سراسری در شهرهای مختلف ایران، محدودیت‌ها و قطعی اینترنت دسترسی به اطلاعات را با اختلال مواجه کرد. این محدودیت‌ها پس از مدتی کاهش یافت، اما از اواخر فوریه ۲۰۲۶ و هم‌زمان با آغاز درگیری نظامی میان ایران، اسرائیل و ایالات متحده، بار دیگر اینترنت در بخش‌های گسترده‌ای از کشور برای حدود سه ماه با محدودیت‌های شدید و قطعی‌های طولانی‌مدت مواجه شد.

این شرایط، ارتباط با خانواده‌های زندانیان و منابع را با دشواری‌های فراوان روبه‌رو کرد و فرآیند جمع‌آوری و راستی‌آزمایی اطلاعات را به‌شدت تحت تأثیر قرار داد. از این‌رو، آمار ارائه‌شده در این گزارش صرفاً شامل مواردی است که برای گروه حقوق بشر بلوچستان به‌طور مستقل احراز شده است. با توجه به محدودیت‌های گسترده اطلاع‌رسانی در این دوره، این احتمال وجود دارد که شمار واقعی شهروندان بلوچ اعدام‌شده در شش‌ماهه نخست سال ۲۰۲۶ بیش از آمار مستندشده در این گزارش باشد.

جمع‌بندی
یافته‌های این گزارش نشان می‌دهد که مجازات اعدام همچنان به‌طور گسترده علیه شهروندان بلوچ در ایران اجرا می‌شود و بلوچ‌ها همچنان یکی از گروه‌هایی هستند که به شکلی نامتناسب تحت تأثیر این مجازات قرار دارند. سهم بالای پرونده‌های مرتبط با مواد مخدر، استمرار نقض حقوق زندانیان از جمله محروم کردن آنان از ملاقات آخر با خانواده و چالش‌های جدی در مستندسازی ناشی از محدودیت‌های گسترده اینترنت و فضای امنیتی، تصویری نگران‌کننده از وضعیت حق حیات و حقوق بنیادین شهروندان بلوچ در ایران ارائه می‌دهد.

گروه حقوق بشر بلوچستان ضمن تأکید بر اینکه آمار منتشرشده در این گزارش حداقل آمار احرازشده است، از جمهوری اسلامی ایران می‌خواهد اجرای مجازات اعدام را متوقف کرده، اصول دادرسی عادلانه و حقوق زندانیان را رعایت کند و به تعهدات خود ذیل حقوق بین‌الملل، به‌ویژه در زمینه حفاظت از حق حیات، پایبند باشد. همچنین از سازوکارهای حقوق بشری سازمان ملل متحد و جامعه بین‌المللی درخواست می‌شود نظارت مؤثرتر و اقدامات عملی بیشتری برای پاسخگو کردن جمهوری اسلامی ایران در قبال استمرار اجرای مجازات اعدام، به‌ویژه علیه شهروندان بلوچ، اتخاذ کنند.

هویت این زندانيان بلوچ، «نعمت‌الله براهویی» ۳۱ساله، فرزند امیرمحمد، متاهل و دارای چهار فرزند‌ و اهل زابل و «عیسی رحمانی»، ۳۶ ساله، فرزند موسی، متأهل، دارای دو فرزند و اهل شهرستان سراوان عنوان شده است.

بر اساس گزارش‌های دریافتی، نعمت‌الله در سال ۱۴۰۱‌ در زاهدان و عیسی در سال ۱۴۰۳، هر دو در پرونده‌های جداگانه با اتهامات مرتبط با «مواد مخدر» بازداشت و از سوی دادگاه انقلاب به اعدام محکوم شده‌اند.

گفته می‌شود که این دو زندانی روز شنبه ۳۰ خرداد ‌ماه توسط مسئولان زندان زاهدان از بند عمومی به سلول انفرادی (قرنطینه) زندان جهت اجرای حکم منتقل شده بودند.

بر اساس داده‌های گردآوری‌شده در طول سال ۲۰۲۵ دستکم ۱۳۷ مورد اجرای حکم اعدام علیه زندانیان بلوچ در ۲۷ زندان مختلف در ایران ثبت شده که زندان زاهدان با ثبت ۳۴ مورد اعدام، بیشترین تعداد اجرای احکام را داشته است. در این بین، ۹۴ نفر (حدود ۶۸٫۶ درصد) با اتهامات مرتبط با جرائم مواد مخدر، ۳۶ نفر (حدود ۲۶٫۳ درصد) به اتهام قتل، ۴ نفر (حدود ۲٫۹ درصد) به اتهامات سیاسی و عقیدتی، ۲ نفر (حدود ۱٫۵ درصد) به اتهام تجاوز به عنف و ۱ نفر (حدود ۰٫۷ درصد) با اتهامی نامشخص اعدام شده‌اند.