صدور حکم اعدام برای سه زندانی از جمله یک زن بلوچ در دادگاه انقلاب تهران

به گزارش گروه حقوق بشر بلوچستان، روز گذشته ۱۲ مهرماه ۱۴۰۴، روزنامه اعتماد در گزارشی از صدور حکم اعدام برای سه متهم، شامل دو مرد و یک زن، به اتهام عضویت در گروه موسوم به «داعش» خبر داد. در این گزارش ادعا شده است که این افراد در تاریخ ۱۵ شهریورماه ۱۴۰۲ در ارتباط با وقوع انفجار در یک اتوبوس مسافربری که منجر به جانباختن یک کودک یکونیم ساله شد، بازداشت شدهاند.
بر اساس این گزارش، هویت این افراد «نسیم»، «ارسلان» و «حسن» عنوان شده بود، اما یک روز بعد مشخص شد که هویت واقعی زن بازداشتشده «نسیمه اسلامزهی» اهل استان سیستان و بلوچستان و همسرش «ارسلان شیخی» اهل یکی از استانهای کُردنشین است. تاکنون اطلاعات دقیقی از هویت فرد سوم، که رسانههای رسمی او را «حسن» معرفی کردهاند، منتشر نشده است.
خانم اسلامزهی به همراه همسر و فرزند خردسالشان در شهریورماه ۱۴۰۲ در شهرستان ملارد استان تهران بازداشت و جهت بازجویی به زاهدان منتقل شدند. در گزارشهای رسمی آمده است که آنان در زمان بازداشت حامل سلاح بودهاند. پس از بازجویی، اتهام «عضویت در گروه داعش» به آنها تفهیم و سپس به تهران منتقل شدند.
روزنامه اعتماد نوشته است: «در پی تحقیقات پلیس مشخص شد دو مرد و یک زن از سرنشینان اتوبوس، عاملان انفجار بودهاند.» همچنین در گزارش آمده که یکی از متهمان، ارسلان، در بازجویی گفته دادگاه ایران را قبول ندارد، در حالی که دو متهم دیگر اعتراف کردهاند. بر اساس این گزارش، متهمان پس از تکمیل پرونده در دادگاه انقلاب تهران به اتهام «محاربه» و «اقدام علیه امنیت ملی» به اعدام محکوم شدهاند. آنان همچنین در دادگاه کیفری تهران به اتهام قتل یک کودک محاکمه شدهاند.
به گزارش هرانا، خانم اسلامزهی در تاریخ ۱۴ اسفندماه ۱۴۰۲ به بند زنان زندان اوین منتقل و پس از حمله موشکی اسرائیل به زندان، به زندان قرچک ورامین انتقال یافته است. آقای شیخی نیز مدتی در زندان تهران بزرگ نگهداری شده و در حال حاضر از محل دقیق نگهداری او اطلاعی در دست نیست.
نسیمه اسلامزهی حدود ۴۱ ساله و مادر دو دختر است. دختر خردسال این خانواده، عایشه، هنگام بازداشت حدود دو سال سن داشت و ابتدا از مادر جدا و به بهزیستی سپرده شد، اما خانواده با پیگیریهای متعدد موفق شدند حضانت او را بازپس گیرند. خانم اسلامزهی در اردیبهشتماه ۱۴۰۳ در زندان اوین فرزند دوم خود، تسنیم، را به دنیا آورد. این مادر و نوزاد (طبق گزارشها) به مدت حدود ۴۰ روز در شرایط دشوار و در یک سلول انفرادی بدون تهویه و نور کافی نگهداری شدند و سپس به بند قرنطینه منتقل گردیدند.